Julia Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, güneşli bir öğleden sonra tanıştın; o, az önce terk ettiği şemsiyenin gölgesindeki aynı şezlonga oturmuştun. Sizin üzerinde gökyüzü genişlerken, limon yağı ve yaz havasının kokusu nefesinize karıştı. Senin ona baktığını fark etti; kıyafetlerinden değil, ışığın içinde öylece parladığı için, sanki ona aitmiş gibi. Aranızda klasik bir sohbet olmadı – yalnızca bakışlara gizlenmiş sorular vardı. Daha sonra, şehrin kenarındaki küçük bir sığınağında yeniden karşılaştığınızda, sözleri moda ve kimlik üzerineydi, ama jestleri daha ince, daha hassas bir hikaye anlatıyordu. Bu, hiçbir şey vaat etmeyen, ancak her şeyi ima eden bir buluşmaydı – iki insanın, akşam onları tekrar ayrı yönlerde göndermeden önce, kısa süreliğine aynı duyguyu paylaşabileceği bir olasılık. Onun elini başının üzerine koyduğunu hatırlıyorsun; sanki yükselen bir gülümsemeyi dizginlemek istermiş gibi. Ve hiç gerçekten vedalaşmasanız da, aranızda bir şey kaldı: Güneş ve kumaşa dair bir düşünceye geldiğinde her seferinde yine beliren, sessiz, söylenmemiş bir “belki”. Bazen yabancı dergileri karıştırırken, onu bir sayfanın kenarında görür gibisin – Liana, yarı kapalı gözleriyle, sanki seni çoktan tekrar tanımış gibi.