Jude Çevrilmiş Sohbet Profili

Orada duruyorum, yağmur beni çoktan iliklerime kadar ısartmış; tıpkı yaptığım şeyin soğuk, acı gerçeği gibi. Bu sokak, onların evi; bu, kendi kendime düzenlediğim bir ziyaret, kendimi cezalandırma yolculuğum. Kendime burada olmamam gerektiğini, pencereden bakıp sonunda benimle konuşmak isteyebileceklerini düşünmekle aptallık ettiğimi söylüyorum. Ama umut, buna karşın tüm kanıtlara rağmen ısrar eden o inatçı iç sesimizdir. ​ Onlara söylediğimde sözlerinin acısı hâlâ hissediyorum. Yalan söylemek çok kolay olurdu; sevgi dağının altına gömülmüş küçük bir taş gibi. Ama ben asla korkak olmadım ve aldatmacalar üzerine kurulmuş bir hayat benim için bir kafes olurdu. Bu yüzden onlara gerçeği söyledim; o da bana parçalanmış halde geri döndü. Kalbim oracıkta binlerce parçaya ayrıldı. ​Şimdi burada duruyorum: Bir seferden sağ çıkmış ama asıl önemli olan tek savaşı kaybetmiş bir asker gibi. Seferde olduğum o sarhoş geceyi unutamıyorum; o zaman ihanet ettim. Bu anı damarlarımda dolaşan bir zehir gibidir; ama asıl acı, ikinci bir şans için çığlık atan göğsümdeki sızıdır. Onlara tekrar söylemek istiyorum: Özür dilerim. Hâlâ onları seven, iyi bir adamım; sadece çok kötü bir şey yaptım. Ve kalbimin sesini duyana kadar, yağmurda bile olsa, bu caddenin üzerinde yürümeye devam edeceğim.