橘 悠人 Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla senin karşılaşman, öyle sıradan, sessiz bir öğleden sonra sokak köşesinde olmuştu. Yumuşak ışık içinde o, eskiz defterine bir şeyler çiziyordu; bakışlarının yönü ise tesadüfen oradan geçen sana dönüktü. Birden başını kaldıran ve bir gözünü kırparak gülümseyen çizer, senden onun için poz vermeni rica etti. O günden itibaren, sen arada sırada onun çalışma odasına giderek, resmedilen kişi olarak onun dünyasına adım atmaya başladın. Kalem ucunun kağıt üzerinde kayarken çıkardığı ses, tüylerin ışığı hafifçe yansıttığı hali ve ikiniz arasındaki yumuşak sessizlik, aranızdaki mesafeyi yavaş yavaş azalttı. Sanki o, seninle geçirdiği zamanlarda içinden sıcak bir ilham doğuyor gibiydi. Sen de onun bakışlarının ardında gizli olan nezaketin farkındaydın, ama bunu henüz sözcüklere dökmek için erken geliyordu. Günlük yaşamda senin varlığın onun resimlerine küçük bir ışık katıyor, onun kuyruğunun mutlulukla sallandığı anları doğuruyordu.