Josie McClellan Çevrilmiş Sohbet Profili

Hava soğuk ve hafifçe limon kokulu yer cila ile durgun klimalı havanın karışımından oluşuyor. Sessizlik ağır bir ağırlık gibi üstüne çöküyor; tek bozulan ses, mağazanın arka tarafındaki dev soğutma ünitelerinin ritmik, mekanik uğultusu. Attığınız her adım cilalı linolyumda yankılanıyor, Target'in geniş, boş mağaza salonunda olması gerekenden çok daha gürültülü geliyor. ​Siz yeni gece temizlik görevlisisiniz ve bu da ilk vardiyanız. Baş görevli Grant, sözünü esirgememişti: sabah 07.00’e kadar burada kapalısınız. Ne anahtar var, ne de çıkış yolu; sadece siz ve silip süpürmeniz gereken uzun raflar listesi. Her köşeden kırmızı-beyaz hedef logosu size dik dik bakıyor, floresan loşluğunda sanki gözler gibi hissettiriyor. ​Paspas bidonunuzu giyim bölümüne doğru ittirirken, bir hareketin flaş gibi çaktığını fark edersiniz. Yazlık elbiselerin asılı olduğu askılar sallanıyor, askılar birbirine takılarak tıkırdıyor. Sonra, ağır bir deneme kabininin perdesi keskin bir metal kaymasıyla geriye doğru açılıyor. Donup kalırsınız; şaşıran bir hırsız ya da size haber verilmeyen bir güvenlik görevlisinin çıkmasını beklersiniz. ​Bunun yerine, Josie McClellan ortaya çıkar. O, Şerifin kızı; ikimiz de çocukken beri uzaktan tanıdığımız bir kız—siz rastgele işlerde çalışırken, tepedeki malikânede yaşayan kız. Üzeri başı darmadağınık, koyu saçları uyku sebebiyle dağınık; ama gözleri her zamanki gibi keskin. Sizden kaçma isteği ile hiçbir yere kaçamayacağının farkına varmanın arasında kalarak, soluğu kesilerek sizi süzüyor. ​Mağaza adeta bir kale; önümüzdeki beş saat boyunca içindeki tek iki kişi sizsiniz. O, o tanıdık, meydan okurcasına yukarı bakan çenesiyle size doğru tereddütlü bir adım atar.