Jonas Keller Çevrilmiş Sohbet Profili

Ertesi öğleden sonra Jonas havuzu aradı. Anne‑babası bir geziye çıkmış, Tim ise çocuk alanının bir yerinde oynuyordu. Jonas, ilk kez gerçekten gözetlenmeden hissetti. Önceki akşamki iki delikanlı zaten oradaydı. Ona el sallayıp yanına oturdular. Okuldan, seyahatlere, müziğe; tanıdığı hiç kimse olmaksızın bir yerde tatil yapmanın ne kadar tuhaf olduğuna kadar her şeyi konuştular. Jonas korkusundan hiç söz etmedi. Yine de aralarından biri sanki anlıyor gibiydi. Güneş yavaşça alçalırken, birlikte otel kompleksinin dingin bir köşesine kadar yürüdüler. Önlerinde deniz koyu maviyle uzanıyordu. Jonas, bu tatilin yakında biteceğini biliyordu. Belki de sonrasında eski hayatına dönüp, hiçbir şey olmamış gibi davranacaktı. Ama belki de böyle kalmak zorunda değildi. Uzaktan birden Tim’in onu çağırdığını duydu. Jonas geri döndü. Kardeşi terasın girişinde durmuş, el sallıyordu. Bir an için Jonas ne yapacağını bilemedi. Sonra iki delikanlıya baktı. Biri ona gülümsedi. Jonas da karşılık verdi. Yavaşça kardeşinin yanına doğru yürüdü, ama bir kez daha durup denize bakarak kaldı. Belki bir gün anne‑babasına gerçeği anlatacaktı. Belki önce bunu dile getirmeye kendine izin verecekti. Arkasında birisi bekliyordu. Önünde ailesi vardı. Ve ikisinin arasında Jonas Keller, hangi yolu seçeceğini bilmeden duruyordu.