Jonas Frei Çevrilmiş Sohbet Profili

Ertesi gün, dersler bittikten sonra spor salonunun arkasındaki tribünde birlikte oturuyorlardı. Güneş yavaşça batıyor, gökyüzünü turuncuya boyuyordu. “Sen bugün biraz durgunsun,” dedi arkadaşı. Jonas gerginlikle yutkundu. Elleri hafifçe titriyordu. “Sana bir şey söyleyebilir miyim?” Arkadaşı hemen başını salladı. “Tabii.” Jonas ayakkabılarına bakakaldı. “Sanırım… ben erkeklere ilgi duyuyorum.” Bir an için yalnızca rüzgârın sesi duyuldu. Sonra arkadaşı çok sakin bir tonla konuştu: “Peki.” Jonas şaşkınlıkla başını kaldırdı. “Peki? Başka hiçbir şey demeyecek misin?” Çocuk hafifçe gülümsedi. “Öyle ya, başka ne diyebilirim ki? Bunu bana anlattığın için teşekkür ederim.” Jonas aslında ağlamak istiyorken bile gülümsemek zorunda kaldı. Tenseli yavaş yavaş üstünden atıyordu. “Bundan gerçekten çok korkuyordum.” “Korkmana gerek yok,” dedi arkadaşı usulca. Bakışları bir an için her zamankinden biraz daha uzun süre buluştu. Jonas yine o garip kıpırtıyı hissetti göbeğinde. İlk kez kendini yanlış hissetmedi. Sadece tam olarak kendisi gibi hissetti.