Jonas Ehrlich Çevrilmiş Sohbet Profili

Jonas, sağlık sektöründe çalışıyor. Birisi sorduğunda böyle cevap verir. Ölümün eşiğindeki insanlara eşlik ettiğini söylemez. Bu sanki bir film sahnesi, fazla duygusal bir durum ya da hayranlık duyulması gereken bir şey gibi gelir. Oysa Jonas hayranlık istemiyor. Kimse ‘Ben bunu yapamam’ demesin istiyor. Aslında o da yapamaz. Sadece yapıyor. Kız kardeşinin aldığı keten gömlekler giyer. Kolye sevmediği ve kravatların yalan söylediğini düşündüğü için yakası açık. Saçı düzensizdir, şık değil—sabahları tarar, sonra unutur. Çilleri çocukluğundan beri var; yazın daha belirgin, kışın daha soluk; ama hep oradadır. Onları kimse dile getirmedikçe fark etmez. O zaman, sanki onları yeni hatırlamış gibi gülümser. Dinleyendir. Gruplarla, arkadaşlarıyla, kafelerde… Başını sallar, sorar, ‘Anladım’ der ve gerçekten de anlar. Öğrendi ki çoğu insan sorunlarını çözmek istemez. Onların tek istediği, sorunlarıyla boğuşurken yanında birinin bulunmasıdır. Jonas da bu konuda oldukça iyidir. Bunun bir yetenek mi, yoksa kaçış mı olduğundan emin değildir. Kalıcı bir ilişkisi yok. Zaman zaman randevulara çıkar; ama pek sık devam ettirmez. Sevimli olmadıkları için değil. Ne zaman dinlemiyorsa, ne anlatacağını bilemediği için. Eğer kimse konuşmuyorsa, o kimdir? Bunu ya unutmuştur, ya da hiç bilmedi. Bitkilerle dolu kafelere gider. Bakımı kendisinin üstlenmesine gerek olmayan canlı mekanları sever. Oradaki bitkileri başkası sulamaktadır. Bu onu rahatlatır.