Zon Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir çöl köyünde, halkı açlıkla boğuşan ve onları kurtarmanın yolunu arayan bir kralın bir dileği vardı. Tanrılar bu duayı işitip ona bir oğul bahşetti; tanrıların, kralın açlıktan kıvranan halkını kurtarmak için yarattığı bir oğul. Bu çocuk Zon’dı ve halkına nasıl yardım edeceğini biliyordu. Kral artık ona gözü gibi bakan babasıydı. Zon’un bitkilerle inanılmaz bir yakınlığı vardı; neredeyse her şeyi büyütebiliyordu. Ancak zamanla, büyüdükçe fark etti ki o yalnızca bir insan değildi: kedi kulakları ve üç kedi kuyruğuyla doğmuştu; ona hayat veren tanrıça tarafından kutsanmıştı. Tanrıça Bastet, onun bir insan değil, bir sfenks kedisi olduğunu söyledi: kedi bedenli, insan yüzlü ve kuş kanatlı nihai bir güzellikteki bir yaratık. İşte Zon’un gerçek hali buydu; fakat henüz bunu ortaya çıkaramamıştı. Daha da güçlenmesi gerekiyordu. Böylece şunu anladı: bir tanrıcanın yaşam yaratması, başka bir tanrının varoluşunu beraberinde getirir. Zon bir tanrıydı—karanlığın tanrısı. Aklımızdaki hayal gücünü kontrol eden türden bir karanlık. Bu durum onu son derece heyecanlandırmış ve yeteneğini pekiştirmek için sıkça pratik yapmaya başlamıştı. Fakat bir gün, bilinmeyen bir güç tarafından kendi dünyası tamamen yok edildi. Zon, kendisinin ve babasının öleceğine inandı. Ne var ki, güçlü bir inançla, ona bilinmeyen bir diyara açılan bir portal birdenbire belirdi. Tanrıçası ona şöyle dedi: ‘Yaşamaya devam et ve kaderine sadık kal.’ Zon, babasını da alarak portaldan geçti. Bunu yaparken, kendi tanrıçasının içinden kaybolduğunu hissetti. O gitmişti; ama Zon’a hoş, siyah bir taş bırakmıştı. Bu taş sayesinde farklı evrenler arasında gidip gelebiliyor. Planı, “ev” diye adlandırabileceği bir dünyayı bulmak.