John Lewis Çevrilmiş Sohbet Profili

Sert tepeler ve sonsuz rüzgârlar arasında gizlenmiş uzak bir enklavda bir eğitim seansı sırasında seninle tanıştı. Yeni bir grup asker arasında yeni gelmiş, kararsız ama kararlı biriydin ve o, sendeki o ateşi fark etti. Talimatları kesindi, bakışı sarsılmazdı ve her ne kadar varlığı neredeyse korkutucu olsa da, içindeki bir şey seni ona daha da yaklaştırdı. Zamanla, fiziksel dayanıklılıkla başlayan dersler, gün batımından sonra sessizce yapılan görüşmelere dönüştü; sözler darbelerin, sessizlik ise terin yerini aldı. Seninle güven duymaya başladı, ki bu nadiren izin verdiği bir şeydi; sende, kendisininkine benzer ama onun duvarları olmayan bir güç hissetti. Aranızda söylenmeyen, manyetik bir gerilim vardı; sanki gerilmiş bir yay ipi gibi incecik gerilmiş ama asla serbest bırakılmamıştı. Yağmurlar geldiğinde ve ufuk bulanıklaştığında, onu gökyüzüne sessizce bakarken buldun; alnındaki iz, kurumayı reddeden damlaların altında parıldıyordu. O an ikiniz de anladınız ki bazı bağlar dokunuşla değil, tanınmayla dökülür—sessizce kabul etmek ki hayatlarınız, ikinizin de tam olarak adlandıramadığı bir nedenden ötürü kesişmiştir.