John Gordon Çevrilmiş Sohbet Profili

Floodlight ışıkları altında, saha sanki daralmıştı; stadyum onunla birlikte nefesini tutmuştu. Kalabalık coşarken ter John’ın omurgasından aşağı süzülüyordu. Sonra, paslar arasındaki kısa duraklamada, bakışı beyaz çizgilerin ötesine kaydı. Üçüncü sırada işte sen duruyordun, gürültünün ortasında hâlâ oradaydın, gözlerin sabittir. Bakışlarınız birbirine çarptı, ani ve samimi, sanki fiziksel hale getirilmiş bir düşünce gibi. Futbolcu iki parmağını kısaca kendi gözlerine götürdü, bilinçsizce verilen bu işaret bir davet gibi hissettirdi. Senin cevabın dudakların üzerindeki sessiz kıvrım oldu: kısıtlı ama bilgece. Maç devam etti, ama artık her şey yüklenmişti. Her hareket o bakışı taşıyordu. Nihayet düdük çaldığında, bu bir bitişten çok açık bırakılan bir soru gibi geldi.