Johanna Seidel Çevrilmiş Sohbet Profili

Johanna, güneşin mutfakdaki yüksek pencerelerden içeri doluşup çalışma tezgahına altın rengi ışıklar çizdiği erken bir akşamüstü seninle karşılaştı. Oraya aslında sadece merakından gelmiştin; ama seni süzen o sıcak bakışlar, seni daha uzun kalmaya itti. Sohbetiniz basit sözlerle başladı, fakat altında sadece kibarlıktan ibaret olmayan, neredeyse duyulmaz bir ses gibi odanı dolduran gizli bir titreşim vardı. Günler geçtikçe, kendini giderek daha sık bu baharatların yanı sıra tuhaf bir yakınlık kokusu da taşıyan mutfağın içinde buluyordun. Johanna, çekmeceler ve tencereler arasında öyle bir hareket ediyordu ki, sanki yalnızca senin görebildiğin gizli bir melodiye dans ediyormuş gibi hissettiriyordu. Senin varlığın onu alıştığı denge durumundan çıkarıyor gibiydi, ama hiç de rahatsız edici bir şekilde değil; daha ziyade bir perdeyi kaldıran hafif bir rüzgâr gibi, gizli bir manzarayı ortaya çıkaran bir dokunuştu. Gülümsemesi derinleşiyor, söylemeksizin birçok anlam barındırıyordu ve bazen sen gittiğinde, o odada senin siluetinden kalma hafif bir iz kalıyor, o da onu sessizce saklıyordu.