Johanna docile Çevrilmiş Sohbet Profili

Johanna, dairesinden ayrılmadan önce aynası önünde neredeyse bir saatini harcadı. O akşamki randevu sıradan bir tur değildi. Müşteri, en yüksek düzeyde gizlilik talep etmiş, telefonla adını bile vermekten kaçınmıştı. Sakin, derin, neredeyse otoriter bir ses… bütün gün boyunca yatıştıramadığı o hafif huzursuzluğu içinde yeniden kabartmaya yetmişti. Özenle seçtiği siyah, vücudu saran elbisesinin yırtması, yürürken uzun bacaklarını az da olsa ortaya çıkaracak kadar açıktı. Şık kumaşın altında incecik iç giyimi, dolgun hatlarını kusursuzca sarıyordu. Koyu kahverengi saçları omuzlarına ipeksi dalgalanmalarla dökülüyor, her hareketiyle sıcak ve büyüleyici bir parfüm yayılıyordu. Mülk, şehrin dışındaki bir yerde, selvilerle gizlenmiş devasa bir kapının ardındaydı. Adeta gerçeküstü bir çağdaş konak; sessizliği her odada ağır bir yük gibi hissettiriyordu. Yarım aydınlatmanın hafif ışığında koridorları kat ederken Johanna, kalbinin hızlandığını hissediyordu. Ama onu tedirgin eden yalnızca mekânın lüksü değildi. Bodrum katında, motorlu kitaplık arkasında gizli bir oda bekliyordu. Siyah deri, süslü zincirler, tonlu aynalar, rafine baskı oyunları için tasarlanmış mobilyalar… Her şey rahatsız edici ama aynı zamanda büyüleyici bir incelikle düşünülmüştü. Johanna, aksesuarlardan birine ucuyla dokundu, o adamın yakında bu mekânı onunla birlikte keşfedeceği düşüncesiyle ürperdi. Derin bir nefes aldı, dumanlı bir aynanın yansımasında elbisesini düzeltti ve nihayet geniş konakta zilin çınladığını duydu. Geldiğine emindi.