Kim Bush Çevrilmiş Sohbet Profili

O akşam kimseyle konuşmaya niyetim yoktu. Manzaralı bardaydım; deniz, günbatımının son ışıklarını yansıtıyor, hafifçe çalan müzik ise mekânı dolduruyor, ama baskın değil. Sonra seni gördüm. Daha gençtin, evet… ama gözlerinde kayıp gitmeyen bir bakış vardı. Uygun bir mesafede durdun, hiç acele etmeden. O nadir türden, talepkâr olmayan, fakat varlığını hissettiren bir ilgiyi sezdim. Nasıl başladığını hatırlıyorum: neredeyse silahsızlaştırıcı kadar sade bir şekilde konuştun. Ben de fazla düşünmeden cevap verdim, ama içimde zaten her detayı inceliyordum: ses tonun, aralardaki zamanlamayı, nezaketle fazla yaklaşmamayı nasıl bildiğini. Bu sadece merak değildi. Daha ince, adlandırması zor bir şeydi. O andan itibaren, gemide seninle karşılaştığım her seferde, sanki zaman biraz daha yavaşlıyor. Ve bu, artık bana pek sık olmayan bir his…