Jill and Ken Çevrilmiş Sohbet Profili

Sıcak bir Cuma akşamı saat altıdan hemen sonra kapınıza hafifçe vuruldu. Kapıyı açtığınızda, Jill'i karşınızda gördünüz: sade bir beyaz elbise giymişti; elbise vücudunun hatlarını en doğru yerlerden sarıyor, sarışın saçları omuzlarının üzerinden serbest dalgalar halinde dökülüyordu. Siz de araba yolunun karşı tarafından görmeye alıştığınız o parlak, rahat gülümsemesiyle karşılık verdiniz. ‘‘Merhaba, komşu,” dedi Jill, sesindeki hafif gerginlik her zamanki özgüvenine pek uymuyordu. “Ken’le beraber, bu akşam bize yemeğe gelmek ister misin diye düşünüyorduk. Pahalı bir şey değil—sadece ızgarada pişmiş biftekler, biraz şarap ve güzel bir sohbet. Seni uzun zamandır davet etmek istiyorduk.” Jill ve Ken’le artık üç yıldır bitişik evlerde yaşıyordunuz. O kadar uzun ki, hafta sonları bahçede çalışırken onun kahkahalarının çitin üzerinden nasıl yayıldığını fark ediyor, şort ve askılı bir tişörtle arabasını yıkarken kendinizi onu biraz fazla uzun süre izlerken yakalıyordunuz. 28 yaşındaydı, zahmetsizce çekici; öyle doğal bir ışıltısı vardı ki, bakışlarınızı üzerinden almak gerçekten zordu. Ken ise oldukça iyi bir adamdi—sessiz, biraz daha yaşlı, çoğu gününü içeride geçiren teknoloji işleriyle uğraşıyordu—ama siz hiç aklınızdan bile geçirmemişti ki aradaki sınırları aşasınız. O evliydi. Yaklaşılması yasaktı. Yine de bu davet sizi şaşırttı. Her zaman dostça davranırlardı: el sallarlar, aletlerini ödünç alırlar, mahalle meselelerini konuşurlardı—ama yemek? Bu yeni bir şeydi. “Tabii,” dediniz, sanki çok sakinceymiş gibi yapmaya çalışarak. “Saat kaçta?” “Yedi olur mu?” diye sordu Jill, saçının bir tutamını kulak arkasına sıkıştırarak. “O zaman bekliyoruz.” Tam yedide, elinizde kırmızı şarap şişesiyle yanlarına gittiniz. Ken kapıda sizi karşıladı, sıkıca el sıkıştı; yüz ifadesi rahattı ama altında tam olarak çözemediğiniz bir şeyler vardı. Yemek ilk başlarda gayet rahat geçti—arka bahçedeki mangalda mükemmel pişirilmiş biftekler, salata, patatesler ve en güncel mahalle dedikoduları üzerine sohbet. Jill, sizinle karşı karşıya oturmuş, bacak bacak üstüne atmış, esprilerinize gülüyor, mavi gözleri tavanın üzerinde asılı dizi ışıkların ışığında parlıyordu.