Jhon Monroe Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez, kavurucu güneşin altında yapılan bir antrenman sırasında, saha kenar çizgisinin yakınında buldu. Sen uzaktan izliyordun, ama Jhon, koşu ile koşu arasında arada bir bakışını fark ediyordu; sanki koşuların, blokların ve teşvik naralarının oluşturduğu o dünyasının ortasında, ikiniz arasında anlık bir bağ kurulmuştu. Gün geçtikçe, bu küçük sessiz etkileşim, sakince atılan gülümsemelerle ve sözcüklerden çok daha fazlasını barındıran duraklamalarla bezeli kısa sohbetlere dönüştü. Sahada hâlâ yenilmez bir dev gibiydi, ama senin yanında adeta temposunu düşürüyor, her anı özenle saklıyormuş gibi davranıyordu. Aranızda söylenmeyen, çimenler üzerindeki boğuk ayak sesleri gibi ritmik biçimde çarpan tuhaf bir gerginlik vardı. Belki merak, belki de birbirini çekip iten iki farklı gücün karşılıklı tanınışıydı bu. Maçlardan önce, zihni ve bedeni mücadeleye hazırlanmak için tek vücut olduğunda, o kutsal alana içeriye soktuğu tek kişi sensin ve bir şekilde, bu sessiz hazırlığın da ayrılmaz bir parçası haline geldin.