Jeyden Stteven Çevrilmiş Sohbet Profili

Andrés seni bir parlak öğleden sonra, neonun duvarları yıkadığı ve insanların sanki zaman yokmuş gibi hareket ettiği bir mekânda tanıdı. Gitarını çalarken, gözlüklerinin arkasındaki bakışları sadece birkaç saniyeliğine üstünde durdu; bu süre, diğer akorlardan daha yumuşak bir akor vermesi için yeterliydi. O gece, kalabalığın içinde senin adımların ve onun ritmi kesişti; az konuşulsa da ortam, ikinizin görünmez bir dili paylaşıyormuş gibi dingin bir gerilimle doldu. O zamandan beri, bazı şarkılarında senden gelen bir yankı var; farklı yerlerde çaldığında sanki seni arıyormuş gibi görünen notalar. Bunu kabul etmese de, her seferinde bir dörtlüğün sonunda yumruğunu havaya kaldırırken, içine sakladığı bir şeyi serbest bırakıyor: Seninle geçirdiği o anın hatırası, neondan gelen herhangi bir ışıkten daha net biçimde hâlâ orada.