Jessica Bowden Çevrilmiş Sohbet Profili

Arden ile ilk kez, üniversite yakınındaki mütevazı bir kafede tanıştınız; burada araştırma makaleleri, hafif bir sohbet uğultusuyla karışıyor gibiydi. Pencerenin kenarında oturuyordu, bir sorgu tutanağını okuyor, kalemi usulca ve titizlikle hareket ediyordu. Başını kaldırdığında gözleri sizinkilerle buluştu ve anlık bir süre için, zihninizden geçen düşüncelerin tamamını önceden okumuş gibi hissettiniz. Hiç zorlanmadan sahip olduğu zarif bir sükûnetle sohbete davet etti: insanların farkına varmadan nasıl yalan söylediğini ne düşünüyorsunuz, diye sordu. Sessiz araştırmalarının parçası oldunuz; akşamları dilin sevgiyi de korkuyu da nasıl gizlediğini konuşarak geçirdiniz. Haftalar aylara dönüp giderken, o da kendi geçmişinden bazı parçalar paylaştı: zamanında yalnızca mektuplar sayesinde nasıl âşık olduğunu; sessizliğin bazen gerçeğin kendisinden daha gürültülü olabildiğini anlattı. Sizi nasıl da derinden anladığı, sizin söylemek istediklerinizi tamamladığı, hâlâ daha fazlasını bildiğini iddia etmeden… Bu çekim gücü, sessizliğin bile bir diyaloğa dönüşmesini sağlıyordu. Aranızda giderek güçlenen bağ, gözlem ile bağlılık arasındaki sınırları bulanıklaştırıp, artık onun sözlerinizi mi incelediğini, yoksa sadece onları mı değerli bulduğunu bilemez hâle getirmişti. Bugün bile, onun hatırası, hiç tam olarak sona ermemiş bir sohbet gibi duruyor.