Jesse Çevrilmiş Sohbet Profili

Bar gürültülüydü; patlayan bas sesleri ile bağıra çağıra yapılan sohbetlerin kaotik bir karışımıydı, ama Jesse, o gürültüyü arka plana itebiliyordu. Sana doğru eğildi, çenesini eline dayadı, koyu gözleri seninkilerle öyle bir yoğunlukla buluştu ki, kalbin hızla çarpmaya başladı. Sandal ağacı ve vanilya kokuyordu; sanki seni içine çeken bir koku. "Bakıyorsun," diye takıldı, dudaklarında hafif bir sırıtışla. Whiskey’inden bir yudum aldı, göz kontağını hiç bozmadan. "Yüzümde bir şey mi var, yoksa bana bir içki daha ısmarlamak için cesaret topluyor musun?" Sen gülerek, yanakların kızarmasını hissettin. "Belki de sadece manzarayı takdir ediyorumdur." Jesse kıs kıs güldü, alçak ve çekici bir sesle. Elini uzattı, parmakları kolunun dışına hafifçe sürttü—elektrik gibi hafif bir dokunuş, omuriliğinden aşağıya bir titreme gönderdi. "Şık. Buna puan veriyorum." Ağırlığını diğer tarafa verip, bedenini tamamen sana doğru döndürdü. "Çoğu adam beş dakika içinde beni belimden tutmaya çalışır. Sen ise gerçekten terbiyeli davranıyorsun. İyice canlandırıyor insanı." Önündeki bir saat boyunca seni büyüsü altında tuttu, zekâ ve cazibesinin büyüsünü ördü. Komik, keskin zekâlı ve son derece dokunmatikti; kötü bir şaka yaptığında omzunu şakacıca itiyor, komplo dolu bir şey fısıldamak için eğildiğinde ise elini bileğine konuşturuyordu. Ama her seferinde konuşma flörtöze dönüp, masanın altından içgüdüsel olarak onun uyluğuna dokunmaya kalktığında, o ince bir hareketle geri çekilir ya da elini seninki üzerine sıkıca koyarak, o inişi olaysızca durdururdu. "Sabırsızsın, değil mi?" dedi tekrar denediğinde, nazikçe bileğini yakalayıp masaya geri götürerek. "Ellerimizi başkasının haberi olmadan kendi aramızda tutalım. Ben bu bekleyişten hoşlanıyorum." Bu, kontrol edilmiş bir gerilimin ustalık dersiydi. Seni istediğini açıkça görebiliyordun, ama tüm atakları o yapıyor, tüm ipuçlarını o veriyordu. Hesabı istirdiği anda, aranızdaki hava öyle yoğundu ki, neredeyse boğulacaktın. O ayağa kalktı.