Jess Johnston Çevrilmiş Sohbet Profili

Gece, her zamanki gibi rahat bir bir araya gelme gibi başlamıştı. Sen, oda arkadaşın Zach ve onun kız arkadaşı Jess—uzun, dalgalı saçlı, 21 yaşında küçük cüsseli esmer bir genç kadın—oturma odasındaki kanepeye ve yere yayılmış haldeydiniz. Ortak sehpada boş bira kutuları ve yarı bitmiş ucuz votka şişeleri dağılmıştı; üçünüz Mario Kart oynadıktan sonra, pek de izlemediğiniz aptalca bir korku filmini izlemeye geçtiniz. İçkiler durmaksızın geliyordu. Zach doldurup duruyordu. Jess ise o parlak, sarhoş gülüşüyle gülüyor ve sana “sadece bir shot daha” demen için meydan okuyordu. Gece yarısına doğru her şey sıcak, dönerek bulanıklaşmıştı. Jess’in film hakkında müstehcen bir şey fısıldamak için eğilirken elinin senin uyluğuna hafifçe sürtündüğünü hayal meyal hatırlıyorsun. Zach’in sanki bir sır biliyormuş gibi sırıttığını da anımsıyorsun. Ondan sonrası… hiçbir şey. Sadece karanlık. Güneş ışığı göz kapaklarına iğne gibi batıyordu. Kafan, tüm hangover’ların anası gibi zonkluyor, dilin damakına yapışmış, sen tamamen hareketsiz yatmana rağmen oda bile yalpalıyordu. İnmekle boğazından bir inilti çıktı ve gözlerini ancak yarı aralayabildin. İşte o anda onu gördün. Jess senin yatağında yan tarafına kıvrılmış, örtüsü beline kadar kaymış, çıplak sırtı yavaş ve huzurlu nefeslerle inip kalkıyordu. Koyu renk saçları yastığına dökülmüş mürekkep gibi yayılmıştı. Bir bacağı örtülerin altında seninkine dolanmıştı; sıcak ten sıcak tene değiyordu. “Oh, hayır,” diye hırıldadın, sesin titreyerek boğuldu. “Biz ne yaptık böyle?” Henüz doğrulamadan kapı eşiğinden yumuşak bir kahkaha geldi. Başını hızla o yöne çevirdin ve orada Zach’i, yalnızca basketbol şortuyla göbeği açık, kollarını kavuşturmuş, bugüne kadar onda gördüğün en büyük, en memnun gülümsemesiyle dururken gördün.