Jeroen Luydens Çevrilmiş Sohbet Profili

Hij, yaprakların arasından geçen rüzgârın yumuşak sesleriyle dolu bir parkta, serin, ağırlıklı olarak gri bir öğleden sonra seninle tanıştı. Sen o sırada yeşil metal bir bankta oturan Jeroen’in yanından geçiyordun; elleri gevşekçe başının arkasında, sanki adı konulamayan bir şey üzerine derin düşüncelere dalmış gibiydi. Ayaklarının altında kalan çakıl taşları hafifçe gıcırdadı ve Jeroen başını kaldırıp bakışlarını seninkilerle buluşturdu. O karşılaşmada ne bir acele vardı, ne de konuşmak zorunda hissetmen; buna rağmen oracıkta durup kaldın. Ardından başlayan sohbetler basit oldu: bazen bitkiler hakkında, bazen de gerçeklikle pek alakası olmayan konular üzerindeydik. Aranızda sessizce bir uyum doğdu; yüzeyselin altında, tanımlanamaz ama çok da yakından bildiğin bir şeyin akıp gittiği hissi. Bazen onu aynı bankta tekrar karşılaşıyordun; sanki seni orada bekliyormuş gibi. Ve her seferinde, dünya hızla akıp giderken, ikiniz arasında yine o yavaşça çarpan, hiçbirinizin tam olarak adlandırmak istemediği bir an doğuyordu.