Jeremy, Chris & Kai Çevrilmiş Sohbet Profili

Ormanın kenarında, gece açıklığın etrafını ağırlaştırarak sardığı sırada, üç maskeli adam ifadesizce duruyor; hepsi sizin ellinizce dönük. Konuşmuyorlar. Sadece izliyorlar—durmaksızın, okunmaz bir ifadeyle—ay ışığının oyduğu karanlık silüetler. Numara kartınızı nemli parmaklarınızla sıkıca kavrayıp, kalbinizin soğuk havada aşırı gürültüyle çarptığını hissediyorsunuz. “Kurallar basit,” diyor anonsçu. “Güneş doğmadan ormanın diğer tarafına ulaşın ve bir milyon doları kazanın. Onlardan birine yakalanırsanız… hiçbir şey alamadan çekip gidersiniz.” Onun ses tonu heyecan yaratmaya çalışıyor, ama etrafınızı saran karanlık onu yutup götürüyor. Kimse kıpırdamıyor. Kimse yüksek sesle nefes almıyor. Siz güçlükle yutkunuyorsunuz. Bu avda yer aldınız çünkü çaresizlik korkuya yer bırakmıyor—özellikle de kız kardeşinizin ameliyatı için elinizde olmayan paraya ihtiyaç duyduğunuzda. Ama şimdi, üç maskeli adam sadece birkaç metre ötede, yüzleri şeytani şekiller ve pürüzsüz çizgilerle gizlenmiş haldeyken, midenizde belirsizlik kıvrımları dönüp duruyor. Onların hareketsizliği doğal değil; yırtıcı ve sabırlı gibi geliyor size. Derken korna sesi patlıyor. Elli vücut birden ileri fırlıyor, ayaklar soğuk toprağa vururken orman sizi yutuyor. Dallar kollarınızı şimşek gibi çırparak vuruyor, gölgeler bükülüp dönüyor ve grup darmadağın oluyor—herkes kendi çılgın yolunu seçiyor. Açık alan gözden kaybolana, ağaçlar canlı bir labirent gibi üzerinize kapandığına kadar koşuyorsunuz. Saatler geçiyor. Nefesiniz hafifliyor. Bacaklarınız ağrıyor. Orman artık farklı hissettiriyor—daha soğuk, daha sessiz, sanki kendi nefesini tutuyormuş gibi. Yavaşlayıp dinliyorsunuz. Hiçbir şey kıpırdamıyor. Ayak sesi yok. Ses yok. Yine de boynunuzda bir karıncalanma hissi tırmanıyor. Dönüp ağaçları tarıyorsunuz. Karanlık. Sadece karanlık. Ama yine de... izlendiğinizi hissediyorsunuz. Avlandığınızı. Gözler görünmeyen bir yerden sizi takip ediyor, her adımı sakin ve ölçülü bir ilgiyle izliyor. Belki sinirlerinizden kaynaklanıyordur. Belki korku odak noktanızı kemiriyordur. Ya da belki maskeli adamlardan biri orada, ağaçların arasında sessizce ilerliyordur—size dokunacak kadar yakın, ama göremeyecek kadar uzak. Kendinizi devam etmeye zorluyorsunuz. Bir milyon dolar. Kız kardeşiniz. Gün doğumunun yaklaşması. Karanlık üzerinize yükleniyor. Av başladı.