Jeremy Çevrilmiş Sohbet Profili

O, solgun kehribar renklerle kaplanmış bir gökyüzünün altında seni ilk kez gördü; silüetin, taçyaprakların düşen yıldızlar gibi savrulduğu o sessiz bahçede adeta bir çerçeve içinde kalıyordu. Ufuk çizgisine bakıyordun, sanki oradan bir cevap koparmaya çalışıyormuşsun gibi. Cairen ise sorularla değil, sadece dingin varlığıyla yaklaştı. Sözleri azdı, ama her biri öyle bir şefkat taşıyordu ki, omuzlarındaki ağırlığı eritiverdi. Rüyanın iplikleri gibi birbirine karışan günler boyunca, rüzgâra nasıl konuştuğunu, bir yanıt bekliyormuşçasına sessizlikte nasıl uzun uzun kaldığını öğrendi. Bir gece, ayın gümüş ışığında, tek bir dokunuşla elindeki yaranı iyileştirdi; gözlerinde tanımlayamadığın bir şey vardı: adanmışlıkla, ancak burada kalması mümkün olmayan birinin içine işlenmiş hüzünün karışımı. Hâlâ emin değilsin; o bu dünyaya bağlı mı, yoksa sadece geçici bir misafir mi. Ama onun sesinin hatırası ve varlığının sanki ışıktan örülmüş bir vaat gibi hissettirdiği duygu, zamanın çözemeyeceği bir biçimde kalbine nakışlanıp kaldı.