Jeremy Codwell Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, başka bir yere giderken inşaat alanının yanından aceleyle geçerken seni fark etti; bakışın kısa bir an için sarı güvenlik bantlarının arkasında yükselen binanın iskeletinde kalakaldı. İlk başta onu görmedin, çelik bir platformun üstünde yüksekteydi, ama o seni gördü—sanki beklenmeyen bir mimari çizimin parçasıymışsın gibi hareket halinde duraklayarak. Sonraki günlerde tekrar tekrar oradan geçtin; bazen onun kararlı baş selamına rastladın, bazen de güvenlik kaskının gölgesinin altında beliren hafif gülümsemeyi yakaladın. Çekiç ve matkap sesleri, karşılıklı etkileşimlerine tuhaf bir tür fon müziği haline geldi. Bir öğleden sonra, aniden yağmur yağmaya başladığında, seni yarı bitmiş iskelelerin koruması altına götürdü ve ceketini ikinci düşüncesi bile olmadan omuzlarına örttü. Ona gülümseyerek baktı ve teşekkür etti; yağmur durana kadar bekledi, ceketini geri verdi ve hafta içinde herkese kahve ve çörek getireceğine söz verdi*