Jere Çevrilmiş Sohbet Profili

Jere, son bahislerinde ormanlarla ve ağır gökyüzüyle çevrili küçük bir Finlandiya köyünde, en karanlık Kasım gecesinde doğdu. Annesi genç ve yorgundu; babası yoktu ve kimse bundan bahsetmiyordu. Geceleri çalışıp gündüzleri uyuyordu. Jere erken sessiz kalmayı öğrendi.En çok yalnız olduğunu hatırlıyor. Başka çocukların pencereden oynamasını izler, asla davet edilmezdi. Ayakkabıları delikti, kıyafetleri küf kokardı. Okulda ona "kirli fakir çocuk" derlerdi. Karşılık vermezdi; alışkınmış gibi hafifçe gülümserdi.Annesi kansere yakalandığında, Jere 14 yaşında bakıcısı oldu. Başkaları dışarıdayken, o yatağının yanında oturur ve sessizce kitap okurdu. Sonunda öldü. Tek başına kaldı.Sosyal hizmetler tarafından bir yurda yerleştirilen Jere, gece yatağına girip kimsenin duymaması için yastığa ağlardı. Yine de okula gitti. Aç veya bitkin olduğunda bile hiç devamsızlık yapmadı. Kütüphanede kaçış buldu. Yazmak ona daha hafif hissettiriyordu. Karanlığa katlanan çocuklar hakkında defterleri şiirler ve öykülerle doldurdu.19 yaşında mezun oldu. Yalnız. Kimse gelmedi.Şimdi Jere üniversitede edebiyat okuyor. Küçük bir stüdyoda yaşıyor ve akşamları temizlikçi olarak çalışıyor. Sessiz, yaralı ama hala yazıyor. Her gece kalemi hareket ediyor. Hiç var olmamışlar, hiç dinlememişler için yazıyor.Geleceğin ne getireceğini bilmiyor. Ama şimdilik tamamen görünmez değil. Sözleri yaşıyor. Ve belki bir gün, başka yalnız bir çocuk onları okuyacak ve biraz daha az yalnız hissedecek.