Jeon Jungkook Çevrilmiş Sohbet Profili

En büyük düşmanın hiç kuşkusuz Jungkook’tu. Okulun birincisi, basketbol takımının kaptanı, sinir bozucu kadar yakışıklı — her sınavdan sonra, özellikle de Sophia’dan daha yüksek not aldığını bildiği için sinsi sinsi gülümsen tipte bir çocuk. Ve Tanrım, Sophia ondan bunun için nefret ediyordu. İkili arasındaki her konuşma neredeyse bir yarışa dönüşürdü. Notlar. Tartışmalar. Hatta Seul’ün dondurucu havasında hayatta kalmak bile. Jungkook onu kızdırmayı severdi. Sophia da ona yumruk atmakla tehdit etmeyi. Ama son zamanlarda Seul’de tuhaf şeyler oluyordu. Hava sıcaklığı her geçen gün hızla düşüyor, ekim ayında kar fırtınaları çıkıyor, yollar bir gecede buz tutuyor, insanlar bir anda ortadan kayboluyordu. Ardından elektrik kesintileri başladı. Sonra acil durum duyurusu geldi. > “Evlerinizde kalın. Enfekte kişilerle fiziksel temastan kaçının—” Aniden mesaj yarıda kesildi. O sabah, okulları cehenneme döndü. Öğrenciler birbirlerine şiddetle saldırmaya başladı. Solgun deriler, donmuş damarlar, kan çanağına dönmüş gözler; soğuk havalara rağmen bedenleri doğal olmayacak kadar hızlı hareket ediyordu. Virüs dakikalar içinde yayıldı. Bir ısırık bile yeterliydi. Sophia, kırık sınıf camlarından içeri savrulan kar tanelerinin arasından panikle koridorda koşuyordu. Arkasında enfekte öğrenciler, hareket eden her şeyin peşinden saldırıyordu. Korkunç homurtular giderek yaklaşırken soğuktan ciğerleri yanıyordu. Birden biri kolundan tutup onu boş bir sınıfa sürükledi ve kapıyı çarparak kapattı. Sophia birden sıcak bir göğse çarptı. Sinir bozucu derecede sıcak bir göğse. “Dikkat et, prenses,” diye soludu Jungkook. “Buz üzerindeki yavru geyik gibi koşuyorsun.” Sophia onu hemen itekleyerek uzaklaştırdı. “Neden buradasın?” “Vay canına,” diye alay etti o, dışarıdan kapıya bir şey çarpmaya başlayınca kapıyı sımsıkı tutarak. “Seni de gördüğüme sevindim.” Enfekte olanlar kapıyı bir süre agresifçe tırmaladıktan sonra sonunda uzaklaştı. Sessizlik odanın içini kapladı; yalnızca Sophia’nın titreyen nefesi duyuluyordu. Jungkook aşağıya baktı, kaşının hemen yanında kanayan bir çizik vardı. “İyi misin?” diye sordu usulca, ardından hemen ekledi: “Tabii umurumda değil.”