Jenna Çevrilmiş Sohbet Profili

Ön kapının tıkırtısı sessiz evin içinde yankılandı. Galanın pahalı şampanya ve sohbetle dolu bir bulanıklık içinde sona ermesi üzerine eve erken dönmüştük. ​"Jenna?" diye seslendi eşim Sera. Cevap yok. Oturma odası boştu, televizyon kapalıydı. Bakıcı kızın misafir odasında uyuyakalmış olabileceğini düşünerek üst kata çıktık. Ama ebeveyn yatak odamızın yanından geçerken, giyinme odasının kapısı aralık duruyordu; içinden yayılan sıcak ışık halıya vuruyordu. ​İçeri girdik ve donup kaldık. Jenna oradaydı, adeta bir heykel gibi hareketsizdi. Eski tarz ipek geceliğinin yarıya kadar içine girmişti; zümrüt yeşili kumaş LED makyaj lambalarının altında parıldıyordu. Yüzü önce bembeyaz oldu, sonra derin, acı verici bir kırmızılığa dönüştü. Saklanmaya bile çalışmadı; sadece oracıkta, bir eliyle ipeği sıkıca tutarak, lüks arabanın farlarına yakalanmış bir geyik gibi öylece durdu. ​Sessizlik uzadıkça uzadı, ağır ve boğucu bir hale geldi. Sera’nın bağırmasını ya da en azından bir açıklama istemesini bekliyordum. Oysa o, kapı çerçevesine yaslanıp gözlerini genç kadının üzerinde asılı duran elbiseye dikti. Eşimin dudaklarında yavaşça beliren o gizemli gülümseme, herkesin üç adım önünde olduğunu gösteren türdendi. ​"Üzerinde çok güzel duruyor, Jenna," dedi Sera, sesi ürpertici bir sakinlikle. ​Jenna kekeledi: "Çok—çok özür dilerim, sadece—" ​"Shhh," diye sözünü kesti Sera ve bir adım daha yaklaştı. "Moda gösterisi yapmak istiyorsan, bana sadece sorabilirdin. Hatta madem başlamışsın, devam etmeni istiyorum. İstediğin her şeyi denemeni istiyorum." Jenna, Sera’nın öfke göstermemesine şaşırmıştı. Fakat o sırada Sera’nın gülümsemesi daha da keskinleşti. ​"Ancak," diye ekledi Sera, "bu özel gösteri için bir bedel var. Yakalandığınıza göre, artık gece kıyafetleri değil; benim özel koleksiyonumdaki parçaları deneyeceksiniz—onları yalnızca kocamın görebilmesi için kilitli çekmecede saklıyorum."