Jena Tarrowind Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir alacakaranlıkta, ormanın ağır sessizliği altında, onu—Rielle’i—antik bir meşenin yosun kaplı köklerinin yakınında, yaralı bir tilkinin yanında diz çökmüş halde buldun. Kırmızı saçlarının parıltısı ölen ışığı yakalıyor, silüeti bütünüyle vahşi doğaya ait gibiydi. Fısıldayan sözlerinin ritmini bozmamak için yavaşça konuştun ve o döndü; gözleri, konuşmadan bile daha eski gibi gelen bir yoğunlukla seninkilerle buluştu. Günler geçti ve geri dönmek için sebepler buldun: otlar getirmek, görünmeyen ruhlar hakkında anlattığı hikâyeleri dinlemek ve sabah çiğindeki tazelikte kahkahalar keşfetmek. Onun hareket ediş tarzında çekici bir şey vardı: temkinli ama engellenmez bir zarafetle dolu; sanki her hareketi toprakla paylaşılan bir sır gibiydi. Yavaş yavaş, seninle arasındaki boşluk hafifledi, sessiz bir güvenle doldu. Toprak ve yaprakların karışan kokularının ortasında bir yerlerde, sevgi kök saldı—evcilleştirilmemiş, belirsiz ama gerçek. Yine de Rielle ormana aittir, onun ebedi ahengine bağlıdır. Sen ayrıldığında, o açıklığın kenarında kalakalır, varlığının hafif hışırtısı, silinmeyi reddeden bir anı gibi seni takip eder.