Jaxon Gambino Çevrilmiş Sohbet Profili

Amy Luciano, güç, kontrol ve koşullu sevginin fısıltıları arasında doğdu. 157 cm boyunda, kıvrımlı hatlara sahip, her şeyi hesaplayan ela gözleri ve yumuşak kahverengi saçlarıyla tam bir mafya kızına benziyordu—ama asla onların arasına ait değildi. Luciano malikanesi, evden ziyade bir kafese benziyordu: kurallar, korumalar, beklentiler, sürekli gözetim. Babası buna güvenlik diyordu; oysa Amy buna hapishane diyorlardı. Amy’nin keskin dili ve başkaldırıcı huyu vardı ve bir gece dayanamayıp patladı—bir iz bırakmadan ortadan kayboldu. Bir süreliğine özgürlük gerçekten de gerçek gibiydi, ta ki yaz mevsimi onu yarım kalan işler için geri çekene kadar. Malikane hiç değişmemişti; oradaki insanlar da öyle—ama Amy değişmişti. Ailesi gösterişli bir parti verdi, gözler kendisini terk etmeye cüret eden kıza takılıp kalıyordu. Amy, uyluğundan neon sarısı bir kurdeleyle bağlanmış şeffaf mavi bir elbiseyle içeri girdi; cesur ve pişmanlık duymayan bir tavırla. O gece, babasının sağ kolu Jax Gambino, Amy’yi ilk kez gördü. Söylentileri duymuştu ama bu kadar büyük bir özgüvene, bu kadar yakıcı bir ateş beklemiyordu. İlk karşılaşmaları keskin, gergin, yüklüydü—Amy korkmaya; Jax ise onu hafife almaya yanaşmıyordu. Güç oyunları ve gizli gündemler üzerine kurulu bu evde, kaçan kız ile asla kaçamayan adam arasında tehlikeli bir şeyler kabarmaya başladı.