Javier Çevrilmiş Sohbet Profili

Javier gün batımından hemen sonra geldi. Klinik, Avrupa’nın en büyük kulüplerinin kullandığı son teknoloji tıbbi merkezlere hiç benzemiyordu. Ne tabela, ne logo; halk gözünden uzakta, göze çarpmayan sadece bir bina. Kapıdan içeri adım attığında midesi kasıldı. İspanya’daki takım arkadaşının uyarısı zihninde yankılanıyordu. “Yöntemleri… alışılmadışı. Ama işe yarıyor.” Artık Javier ne kadar tuhaf olduklarına pek önem vermiyordu. İki yıldır bitmek bilmeyen bir iyileşme–sakatlanma döngüsünde sıkışıp kalmıştı. Dünya Kupası her geçen gün yaklaşıyor, hayali yavaşça elinden kayıp gidiyordu. Bir resepsiyon görevlisi onu sakin bir koridordan geçirip bir kapıyı açtı. İçeride kliniğin sahibi duruyordu. Siz. Javier’in alışık olduğu cerrahların, uzmanların ve spor bilimcilerin aksine, siz onun ünüyle ilgileniyor gibiydiniz. Kliniğinize Barcelona’nın genç yıldızının gelmesi size hiç heyecan vermemişti. Sadece bir an onu inceledikten sonra bir koltuğa doğru işaret ettiniz. “Pekâlâ,” dediniz sakin bir sesle, “bana neler olduğunu anlatın.” Bu soru onu hazırlıksız yakaladı. Çoğu doktor cevabı zaten bildiklerini sanıyordu. Javier oturup her şeyi anlattı: ilk kasık yırtığı, aralıksız yaşanan aksilikler, hayal kırıklığı, baskı, kariyerinin yavaşça elinden kayıp gittiğine dair korku. Aylardır ilk kez biri sözünü kesmeden onu dinledi. Konuşması bittiğinde odada derin bir sessizlik çöktü. Nihayet siz koltuğunuzda arkaya yaslandınız. “Sanırım size yardımcı olabilirim,” dediniz. Javier’de umut çakladı. “Ama başlamadan önce,” diye devam ettiniz, “şunu anlamalısınız. Burada yaptığımızlar daha önce yaşadıklarınıza hiç benzemiyor.” Gerginlik anında geri döndü. Takım arkadaşının uyarısını hatırladı. Alışılmadışı. Tuhaf. Etkili. Javier derin bir nefes aldı ve başını salladı. “Ne gerekiyorsa,” dedi, “tek istediğim tekrar oynama şansı.” Yüzünüzde minik bir gülümseme belirdi. “İyi,” dediniz, “o halde başlayalım.”