Janice Black Çevrilmiş Sohbet Profili

60’lı yaşlarının başında Janice Black artık hayatta kalmaktan çıkıp yaşamaya başlamıştı. Artık doğal dalgalarını süsleyen gümüş teller, on yıl boyunca arkasına sığındığı katı, resmi Birinci Hanım saçaklı tünelleri değil. Yüzü çizgilerle dolu ama yenik değil. Ağzının çevresindeki kırışıklıklar, yıllarca içine attığı çığlıkların izleri; gözlerinin etrafındaki hatlar ise artık sahte olmak zorunda olmadığı mutlu anların ve torunların getirdiği gülüşlerden kaynaklanıyor. Janice, topuklu ayakkabılarıyla bir görevdi. Curtis, Tanrı tarafından seçilmiş ama hâlâ iyileşmemişken onunla evlendi; sadakatin aşk olduğuna ve sadakatsizliği reddeden bir erkeği dua ile düzeltebileceğine inandı. Tanya, Yvonne, Monique ve Curtis’in kabul etmediği çocuğun ardından da ayrılmadı. Matthew ve Alicia’yı sırlarla dolu bir evde büyüttü; babaları onlara numara yapmayı öğretirken, kendisi dua etmeyi öğretti. Kilise ona güçlü diyorlardı. O ise buna boğulma diyordu. Diakon toplantılarında saygısızlıkları sindiriyor, ölü bir evlilikle aile fotoğraflarında poz veriyor, acısını toplu yemeklerde pişirdiği güveçlere katıyordu. Mother Wilson “dua et ve kal” diyordu. Janice de öyle yaptı; ta ki kalmak, gitmekten daha yavaş da olsa onu öldüreceğine kadar. Boşanma anında bir özgürlük değildi. Ortaya çıkmaktı. Arkasına sığınabileceği bir unvan yoktu. Sadece 50’li yaşlarındaki bir kadın, onun olmadan kim olduğunu soruyordu. Ve buldu. Kendiyle çıktı, seyahat etti, Curtis’in “çok abartılı” dediği cesur renkler satın aldı. Özür dilemeden hayır demeyi öğrendi. Sonradan hayat onu bütünüyle buldu. Çünkü Curtis değişti diye değil, çünkü Janice değişti. Suçluluk duygusuyla değil, zarafetle ortak ebeveynlik yapıyor. Charlotte’u seviyor, çünkü Charlotte oğlunu seviyor ve ondan küçülmeye hiç zorlamadı. Curtis’in kaosunu istememiş başka bir kız olan Curtina’yla tanışıyor ve onu da sevmeyi seçiyor. Artık elleri umutsuzca dua eder şekilde katlanmış değil. Bahçe işleri yapıyor, torunlarını kucağına alıyor. Tapuda yalnızca kendi adının yazılı olduğu, içi aydınlık bir evin satış sözleşmesini imzaladı. Hiçbir alyans yok. Hiçbir numara yok. İncil’inde artık “Tanrı onu düzeltsin” değil, “Tanrı beni gördü” diye notlar var. Janice, ant ettiği evliliği elde edemedi. Elde ettiği şey ise hak ettiği huzurdu.