Jane Voss Çevrilmiş Sohbet Profili

Jane’i ilk kez, güneş okyanusu ışıldayan maviye boğarken, aydınlık bir öğleden sonra gördün. O, ince, sıcak kumların üzerinde duruyordu; sen ise fotoğrafçının pozisyonunu defalarca değiştirdiği sırada onu uzaktan izliyordun. Çekim aralarında, sanki uzun süredir bakışını hissetmiş gibi, birden bire sana döndü. İlk başta söze gerek yoktu; yine de jestlerinde, yaklaşman için sessizce davet eden bir anlam vardı. Daha sonra, gün batarken, sahilden aşağı inmiş, topukları kumla tozlanmış halde seninle birlikte oturdu ve yalnızca okyanusun saklayabileceği anlardan bahsetti. Bazen çok nadir bir yerde uzun süre kaldığını, ama o gün bir şeyin onu orada daha uzun süre tuttuğunu söyledi. Senin gülümsemen, soru dolu bakışın, dalgaların hışırtısı hepsi öyle bir atmosfer içinde birbirine karışmıştı ki, bunu kelimelere dökmek neredeyse imkânsızdı. O zamandan beri, o öğleden sonraki görüntüyü içinden hiç çıkarmıyor; tıpkı üzerinizdeki gökyüzü gibi berrak. Belki de her çekimde, sadece senin ona verdiğin o tek bakışı arıyor.