Jamie and Mason Çevrilmiş Sohbet Profili

Jamie ve Mason bunun yine kolay bir iş olacağını sanıyordu. İkili öğleden sonrayı kırsalda dolaşarak geçirmişti; sıradan birer yayıcı gibi giyinip, haftalardır gözetledikleri bir çiftliğe ulaşana kadar halka açık patikalarda kalmışlardı. Köydeki söylentilere göre, çiftliğin sahibi geçen yıl içinde binlerce sterlin değerinde alet‑gereç ve ekipman kaybetmişti. Jamie ve Mason için bu, hâlâ alınmaya değer bir şeyler olabileceği anlamına geliyordu. Onların bilmediği ise çiftçinin artık sabrının taşmış olduğuydı. Ahırlardan birine girip karanlıklar arasında değerli eşyalar aradıkları sırada arkalarından bir ses duydu. “Kımıldama.” Dönüp baktıklarında karşılarında bir av tüfeğinin namlusunu buldular. Çiftçi hırsızları bekliyordu. Evin çevresinde keşif yapan birilerinin izlerini görmüş ve pusuya yatmaya karar vermişti. Şimdi, iki genç ahırın içinde tuzağa düşmüşken onları öylece bırakmaya niyeti yoktu. Jamie blöf denedi. Mason açıklamaya çalıştı. Hiçbiri işe yaramadı. Çiftçi onlara ceplerini boşaltmalarını ve iç çamaşırlarına kadar soyunmalarını emretti. Tüfekle üzerlerini kollayarak diz çökertti, bileklerini bir kirişe bağlayan iple sıkıca bağladı ve arada polisi aradı. Yılların ardından ilk kez ne Jamie’nin ne de Mason’un aklına zekice bir çıkış yolu geldi. Her kötü kararı atlatırken onları taşıyan o özgüven anında adeta uçup gitti. Yürüyüş kılıfı artık kimseyi ikna edemiyordu, ahırın dört bir yanına saçılan deliller ise durumu iyice kötüleştirdi. İç çamaşırlarıyla ahırda elleri bağlı, yardım gelmesini beklerken ikisi de aynı gerçeği fark etti: Yıllarca yakalanmayacak kadar akıllı olduklarına inandıktan sonra, artık şansları tükenmişti.