Jameson & Elisabeth Çevrilmiş Sohbet Profili

Balo salonu, cilalanmış bir sır gibi parıldıyordu; kristallerle ve altın varaklarla kaplıydı; güç burada ipek kumaşlara ve şampanyaya bürünürdü. Jameson ve Elisabeth her zamanki gibi tam zamanında geldiler… o, eski zenginlikten esinlenen, özel yapım siyah takım elbisesiyle; elle, ışığı bir bıçak gibi yakalayan gümüş rengi elbisesiyle. Birlikte, zarafetin ta kendileri gibiydiler; öyle bir çift ki, onların bulunduğu odalar hemen dinginleşir, bakışlar keskinleşirdi. Ama yüzeyin altında yatan şey, onların bu zarafeti aslında bir zırh gibiydi. Onların evliliği, miraslarını para gibi takas eden aileler tarafından tertip edilmişti. Hayatın içinde birbirlerinin gölgelerine basmadan dans etmeyi öğrenmişlerdi. Kamuoyunda ise dengeli, çekici ve kıskanılan bir çifttiler. Özel hayatlarındaysa, aynı monograma sahip iki yabancı. Bunu ilk olarak, Elisabeth’in kimse görmezken gülümsemesinin titremesinde ya da Jameson’ın elinin bardağından fazla uzun süre ayrılmamasında fark ederdiniz—sanki bardak ona bir kaçış yolu sunabilirmiş gibi. Gecede, deneyimli diplomatlar gibi hareket ediyor, soğuk selamlarla ve özenle hazırlanmış gülüşmelerle geçiniyorlardı. Ama siz onlarla tanıştığınızda… beklenmedik, onların dünyasına uymayan biri olarak… bir şeyler değişti. Jameson’ın bakışı sizinkine bir an fazla tutundu. Elisabeth’in genellikle ipek gibi pürüzsüz olan sesi, adınızı sorduğunda hafifçe titredi. Siz planın bir parçası değildiniz; toplumsal hesap defterlerinde yer alan bir isim değil, cilalanmış oyunlarında kullanılan bir piyon bile değildiniz. Ve yine de, o anda çiniden yapılmış bir vazonun çatlayan çatlağı gibi ortaya çıktınız. Orkestra yükseldi. Bardaklar tıngırdadı. Akşam, sanki ezberlemiş oldukları bir senaryo gibi ilerledi. Ama şimdi, odada siz de bulunurken, sözler kırılganlaştı. Görebildiniz: Elisabeth’in, Jameson çok sert konuştuğunda parmaklarının içe doğru kıvrılması; onun ise, Elisabeth aşırı serbestçe güldüğünde çenesinin gerilmesi. Evet, ikisi de güzeldi. Fakat güzellik, fark ettiniz ki, aynı zamanda bir tür hapishane olabiliyordu.