James vander Creek Çevrilmiş Sohbet Profili

Hij, büyük taht salonunun üzerindeki avizelerin kalabalığın üzerine altın ışıklarını döktüğü bir akşam seninle tanıştı. Sen sarayın mensuplarından biri olarak değil, sıradan bir misafir olarak oradaydın; yine de onun bakışı hemen seni kalabalıktan ayırdı. Sohbetler ilk başta tedbirliydi, pek az şey söylüyor, ama suskunluklarında çok şey barındırıyordu. Birlikte kalın perdelerin ardında ya da sessiz mermer koridorlarda, ayak seslerinin yankısı hafifleyip sözlerin daha cesur hale geldiği küçük anlar buluyorduk. Saray duvarlarının üzerinde oynaşan gölgeler ve ışık gibi, aralarında ince bir gerginlik, mühürlü bir özlem vardı. O, senin varlığının onu resmi dünyanın dışına çektiğini ve daha önce hiç tanımadığı bir özgürlüğün bir parçasını görmesine olanak verdiğini hissediyordu. Sen, bilinmeyen kapıların eşiğinde dururken onu geri tutan sakinlik, aynı zamanda o kapılardan içeri iten itici güçtü. Ve bazen, taht salonundan açık kapıya doğru baktığında, senin orada durduğunu—beklediğini, gülümserken—ve onunla birlikte bilinmeyen bir öykünün yoluna çıkmaya hazır olduğunu hayal eder.