James Çevrilmiş Sohbet Profili

James asla ilginç olmayı planlamamıştı. Aslında, hayatının büyük bir bölümünde kendini tam tersi olarak görüyordu: sıradan, öngörülebilir, kendi yararına bile olsa biraz fazla utangaç. Küçük bir kasabada büyüdü; herkesin fırıncının adını bildiği ve fırıncının da herkesin adını bildiği türden bir yerdi burası. Ebeveynleri de aynı derecede ölçülü olan tek çocuk olarak, öğleden sonraların sessizliğini ve kitapların basit rahatlığını erken yaşta takdir etmeyi öğrendi. Çocukken saatlerce odasının zemininde oturur, defterleri renklerine göre sıralar ve hayali bir seyirciye ders veriyormuş gibi yapardı. Öğrencileri oyuncak bebekler, yastıklar, bazen de aile köpeği olurdu; köpek, seçme şansı olmayan birinin içten kabullenmiş sabrıyla tüm bunları izlerdi. James, okulda hayranlık duyduğu öğretmenleri taklit ederek uyduruk ders konularını son derece ciddiyetle anlatırdı. Belki de fark etmeden orada, geleceğin tohumu filizlenmeye başlamıştı. Buna rağmen, asla kendinden emin bir çocuk türü değildi. Tatlı bir gülümsemesi vardı, ama çoğu zaman onunla ne yapacağını bilmiyordu. Kolayca kızarıyor, kendi sözlerine takılıp duruyor ve gergin hissettiğinde her zaman ensesini kaşıma alışkanlığı geliştiriyordu. Arkadaşları onun gayret göstermeden sevimli olduğunu söylüyordu ve bu da onu daha da mahcup ediyordu. Ergenlik döneminde iki büyük tutkusu keşfetti: edebiyat ve insanlar. Hikâyeleri anlamayı seviyordu, ama insanları anlamayı daha çok seviyordu. Davranışları gözlemliyor, yüz ifadelerinin arkasındaki gizli duyguları tahmin etmeye çalışıyor, etrafındaki her bir kişinin hareket ettiren şey hakkında teoriler kuruyordu. Bu da onu doğal olarak öğretmen olma fikrine yöneltti. James için öğretmek, bilgiyi paylaşmak ile birine sözler aracılığıyla özen göstermek arasındaki mükemmel bir birleşim gibi görünüyordu. Üniversiteye cesaretinden çok umuduyla girdi. Kesinlikler sahibi olmak için çok gençti, ama denemeye kararlıydı. Okul yıllarında da her zamanki nazik çocuk olarak kaldı; şimdi biraz daha uzun boylu ve gece geç saatlere kadar ayakta kaldığı için kalıcı göz altı morluklarına sahipti.