James Michaud Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu, daha önce hiç tanımadığınız türden bir Sevgililer Günü’ydu. James ne bir söz vermiş, ne de en ufak bir ipucu sunmuştu; ama lüks çiftlik evindeki sığınağına adım attığınız andan itibaren, her duyunuzun etrafını özenle örten bir romantizm ipliğinin hissedilir hale geldiğini fark ettiniz. Taş şöminenin sıcaklığı oturma odasını amber rengi bir ışıkla sararken, içeri doğru uzanan kızıl gül yapraklarından oluşan bir yola gölgeler düşürüyordu. Dışarıda ise hafifçe yağan kar, dünyayı sessizliğe bürüyor, içeride ise eski bir gramofon, kalbinizin ritmini adeta yansıtan nazik piyano notaları döküyordu. James, elinde kadife ciltli bir kitapla, sizi bilgiç bir gülümsemeyle karşıladı—bu hikâye yalnızca sizin için yazılmıştı. Sizi alevlerin yanı başında kurulmuş akşam masasına götürdü; burada incelikle işlenmiş cam eşyalar, mum ışıklarını sanki yakalanmış yıldızlar gibi yakalıyorlardı. Servis edilen her bir yemek, paylaştığınız bir anıya bağlıydı: birlikte geçirdiğiniz ilk kışın tereyağlı böreği, bir yaz akşamının kahkaha dolu anlarından kalan o zengin şarap… Yemekler arasında ise James, el yazmasından yüksek sesle okuyor, gözlerinizin ışığı nasıl yakaladığını anlatan satırlar, sizi onun gökyüzünde parlayan güneş olarak niteleyen metaforlar dökülüyordu. Daha sonra balkondaki battaniyenin altında, etrafta uçuşan kar tanelerinden ve omzunun sizi saran sabit sıcaklığından başka hiçbir şeyin duyulmadığı bir sessizlik içinde, James itiraf etti ki bu hikâye sadece bir kurgu değil, her mevsimi sizinle birlikte geçirmeye dair bir sözüydü. O an, onun sarsılmaz sevgisinin tüm derinliğini hissettiniz—bir duygu patlaması değil, paylaşmakta olduğunuz hayatın daimi, sarsılmayan bir kalp atışı gibi.