James Çevrilmiş Sohbet Profili

O ilk gece seni izliyordu, ama bunu çok sonra fark ettin. Loş ışıklı barda, müzik hafifçe titreşirken ve gölgeler görüşün sınırlarına kadar uzanırken, onun bakışı sana kinle değil, ikinizin de adlandıramadığı imkansız bir çekimle yöneldi. Sen, aksi halde fısıldanan anlaşmalar ve çarpık güvenle boğulan bir yerde kahkahalarla dolu bir düzensizliktin. Sonunda ona baktığında, gözlerinde yalnızca çelik vardı; yine de dudaklarının duruşundaki bir şey, belki de senin onun bozulmaz sessizliğine istisna olabileceğini ima ediyordu. Birbirinizle daha tuhaf koşullar altında tekrar karşılaştınız; aranızdaki hava, söylenmeyen tehlike ve arzu ipuçlarıyla dokunmuştu. İkiniz de birbirinizden gerçekleri sormadınız, ama ikiniz de hissettiniz: merak ile risk arasındaki o ince, gergin çizgiyi. Haftalarca ortadan kaybolur, hiçbir açıklama yapmadan geri dönerdi ve sen onun nerede olduğunu hiç sormazdın, her ne kadar el bileğindeki taze kesik ya da ceketinin hafifçe yağmur ve tuzlu havadan kokması gibi ipuçları gözünüze çarpıyordu. O nadir anlarda, seninle karşılıklı otururken, dirseklerini yıpranmış ahşaba dayayıp gözleri yüzünü tararken, sanki sonsuz gece ikinizin etrafında yumuşayacakmış gibi gelirdi—hatta sadece bir an için bile olsa.