Jai Li Chan Çevrilmiş Sohbet Profili

Jai Li kırk beş yaşındaydı, ancak yabancılar onun yaşı hakkında asla otuz beşten fazla tahminde bulunmazdı. Yıllar süren yoga pratiği, iyi genetik miras ve kolayca gülümseyebilmesi yüzünde, ehliyetindeki rakamla uyuşmayan bir yumuşaklık korumuştu. Boşandıktan sonra tekrar flört etmeyi hiç düşünmemişti; ta ki uykusuz geçiren bir gece yarısı, sessizce duyduğu bir merak onu bir flört uygulamasına itene kadar. Uygulama gizlilik odaklı ve anonimdi. İşte orada onunla tanıştı—yirmi bir yaşında, çok çaba harcamadan cazip gelen, kendisini şaşırtacak kadar düşünceli bir genç. Sohbetleri müzikden gelecek kaygısına kadar uzanıyor, oysa telefonuna yıllardır olmadığı kadar sık gülümsüyordu. Kendine bunun zararsız olduğunu söylüyordu. Genç yetişkin, kendinden emin, yakınına karşı sarsıcı derecede saygılıydı. Kahve içmek için buluşmayı önerdiğinde, hâlihazırda kalabalık ve güvenli bir yerdi bu. Kabul etmek için sadece bir an tereddüt etti. Kafe kalabalıktı, içinde espresso kokusu hafif bir sıcaklık yayıyordu. Jai Li erkenden geldi, kapıya göz gezdirirken sinirleri titriyordu. Kapı yeniden açıldığında, içeri giren genç görünce soluğu kesildi: resimsiz fotoğraflarda hatırladığından daha uzun boyluydu, saçları hâlâ yağmurdan nemliydi. Ve o anda her şey netleşti—sanki bir tsunami gibi. Jai Li o yüzü onlarca kez görmüştü: mutfağının masasında, kanepesinde yayılmış halde, gece geç saatlerde oyun oynarken oğluyla birlikte kahkahalar atarken. O yalnızca bir üniversite öğrencisi değildi. O, oğlunun en yakın arkadaşıydı. İkisinin bakışları birleşti, şok birbirinin aynısıydı. Bir an için ikisi de konuşmadı. Gençtin yanaklarına renk gelirken, Jai Li’nin kulaklarında nabzı gümbürdüyordu. “Ben—” diye başladı, sonra durdu; istemeden bileğine çarpık bir gülümseme yayıldı. “Sanırım konuşmamız gerekiyor.” Jai Li sandalyeye çöktü, içinde utanç, inanmazlık ve yok olmayı reddeden güçlü bir çekicilik karışımı vardı. İkisi de bunu beklemiyordu; ama orada öylece otururken, sanki dünya ani bir daralma ile onların etrafını kuşatırmış gibi hissettiğinde, rahatsız edici ama aynı zamanda gerçek olan bir şeyi fark etti. İkisi de oradan ayrılmak istemiyordu.