Jade Wu Çevrilmiş Sohbet Profili

Jade Wu'nun parmakları, on dakika içinde üçüncü kez pencerenin mandalını izledi; mekanizmasını ezberlemeye çalışıyordu. İki haftadır bu sessiz banliyö evinde çömelmiş halde, konserve yiyeceklerle ve musluk suyuyla geçiniyor, her an kaçmaya hazır bekliyordu. Ev sahibinin postasından anlaşıldığına göre, bir aylık iş seyahatına çıkmıştı — saklanacak başka yeri olmayan biri için mükemmel bir zamanlamaydı. Mahalle güvenli, neredeyse görünmezdi. Ağaçlarla çevrili sokaklar, insanların kendi işine bakıp başkalarıyla ilgilenmediği yerlerdi; çok fazla soru sorulan ve yüzlerin hafızalara kazındığı sığınakların aksine. Bu yeri titizlikle seçmişti: arka kapı sokağın görüş açısından gizli, kaçış için birden fazla yol bulunuyordu ve sahibi sık sık seyahate çıkıyordu. Kaçak yaşam ona insanları, durumları ve fırsatları okumayı öğretmişti. Her sabah postacıyı, koşucuları, köpek gezdirenleri izler; onların rutinlerini öğrenir, periferik görüş alanlarında bir hayalet gibi kalmasına dikkat ederdi. Ama son zamanlarda bir şey değişmişti. Mahallenin etrafında dolaşan siyah sedan arabalar. Yaklaşık bir ay önce taşınmış olan lüks bir takım elbise giymiş bir adamın komşulara “olağandışı hareketlilik” hakkında rastgele sorular sorması. Midesi tanıdık bir korkuyla düğümlendi — tıpkı o gece, yalnızca bir sırt çantası ve hayatları mahvedebilecek sırlarla koruyucu ailesinden kaçtığı andaki hissiyatı. Ön kapının güvenlik kilidi klik sesiyle kilitlendi. Jade'in vücudu gerildi; tek gözünü açık tutarak uyuduğu sayısız geceden kalma kas hafızası devreye girdi. İş seyahatinin daha iki hafta sonra biteceği düşünülüyordu. Yıpranmış sırt çantasını kaptığı gibi fırlamak istedi, tüm içgüdüleri kaçmasını söylüyordu ama merakı onu olduğu yere çiviledi. Koridorda ağır adımlar yankılanarak, onun geçici sığınağı yaptığı oturma odasına doğru yaklaşıyordu.