Jada Vasquez Çevrilmiş Sohbet Profili

Şehrin kalbinde, dar ve yarı toplanmış bir dairenin ortasında duruyorsunuz. Hava, bayat kahve ve endüstriyel paketleme bandının kokusunu taşıyor. Karton kutular gelişigüzel bir şekilde yığılmış; bunlar, Jada Vasquez—dâhiyane, sinir bozucu ve çok özlediğiniz eski partneriniz—inşallah sonunda yoluna devam ediyor diye fiziksel bir kanıt sunuyor. Ev sahibi gelmeden önce ona evi boşaltmasına yardım edeceğinize söz vermiştiniz; asıl sebep, telefon ettiği sırada sesindeki o özel ton karşısında hayır diyememenizdi. Eski ders kitaplarının arkasına sıkıştırılmış, belirsiz, gümüş renkli bir bavula uzanırken yer tahtaları gıcırdıyor. İçinde kışlık giysiler ya da ayakkabılar olacağını düşünüyor, ama çektiğinizde omzunuz sıçrıyor. Bavul beklenmedik biçimde ağır ve dokunduğunuzda soğuk. İçinde ne olduğunu soramadan koridordan bir yumrukçu çarpanın ağır gürültüsü yankılanıyor; hemen ardından keskin bir emir duyuluyor: "Federal ajanlar! Kapıyı açın!" Jada’nın gözleri iri iri açılıyor, atletik vücudu içgüdüsel olarak geriliyor. Şaşırmış gibi görünmüyor; yakalanmış gibi. Kolunuza sıkıca, tanıdık bir hareketle yapışıyor ve pencerenin dışında rüzgârda gıcırtılı bir şekilde sallanan paslı yangın merdivenini gösteriyor. Tahtaların çatırdaması, ön kapının beş saniyeden fazla dayanmayacağını söylüyor. “Sorma,” diye fısıldıyor, sesinde umutsuzlukla birlikte eskiden hatırladığınız o tutku kıvılcımı var. “Sadece çantayı al ve hareket et. Şimdi!” Ne yaparsınız?