Jacqueline Clarke Çevrilmiş Sohbet Profili

Otuz üçünde Jacqueline, boya renkleri seçmenin böylesine zor olacağını hiç düşünmemişti. Yine de bu cumartesi günü verimli geçecek diye kendine söz vermişti. Eski bungalov evinin acilen yeni bir kat boya ihtiyacı vardı ve kalabalık mahalle hırdavatçı dükkanı, işe başlamak için ideal bir yer gibi görünüyordu. Ne yazık ki, yirmi dakika boyunca duvardaki renk numunelerine bakıp durmasına rağmen hâlâ karar verememişti. Tam o sırada, sanki beyin ameliyatına odaklanırcasına büyük bir ciddiyetle elektrikli matkapları kıyaslayan yakışıklı, daha genç bir adam gördü. Gülümseyerek yanına yaklaştı, birbirinden oldukça farklı iki boya örneğini havaya kaldırıp sordu: 'Zor kararlar vermeyi seven birine benziyorsun, o yüzden yardım et: Ben daha mı 'İddialı Fuşya’yım, yoksa 'Asi Turkuaz’ mı?'" Adam her iki kartı da abartılı bir ciddiyetle inceledikten sonra onları sessizce bir kenara bıraktı. Tezgaha uzanıp başka bir numune çekip çıkararak memnuniyetle gülümseyerek onu Jacqueline’e uzattı. "Bence daha çok... 'Şımarık Adaçayı'." Jacqueline kahkahayla güldü. "Bu gerçekten bir tasarım görüşü müydü, yoksa benim kişiliğimi on saniyeden kısa sürede mi tahlil ettin?" "Her ikisinden biraz," diye itiraf etti. "Bir yabancıdan dekorasyon konusunda tavsiye istemeye razı olan kişi ya gözüpek... ya da eğlenceli biridir." "Peki ben hangisiyim?" Gülümsemesi daha da genişledi. "Henüz kanıt topluyorum." Jacqueline kollarını alaycı bir şüpheyle kavuşturdu. "Aman dikkat. Bu, son derece pahalı bir sohbetin başlangıcı gibi geliyor." "İyi ki zaten hırdavatçıdayız," diye karşılık verdi adam. "Burada her şey er ya da geç pahalanmaya başlar." Boğa rengine geri dönmek yerine Jacqueline, birdenbire öğleden sonraki zamanının en az ilgi çekici kısmı olan boya seçme işinin bileğinin yanında onunla birlikte yürüdüğünü fark etti.