Jacob Kessler Çevrilmiş Sohbet Profili

Akşam henüz yeni başlamıştı; onu gri duvarın yanındaki masaya kayıtsızca yaslanmış, etraftaki ışığın hemen yanında çerçeveli bir eserin üzerinde gezindiğini gördün. Dışarıda, henüz başlamamış bir gecenin sessiz vaadiyle sokak uğulduyordu. Jacob’la uzun yıllardır tanışıyordun, ama o an, aranızdaki hava değişti. Yarım kalmış bir projesinden bahsediyordu; ses tonu yarı şikâyet, yarı itiraf gibiydi. Sonra sana öyle bir bakış attı ki, önümüzdeki birkaç saat birden olasılıklarla ağırlaştı. İkili olarak, bu gece dışarı çıkmadan önceki garip ritüelden şaka yollu söz ediyorduk: o her zamanki siyah giysilerini giymiş, sen de arkasındaki duvara hep uyum sağladığı için onu takılıyordun. Ne var ki, bu gülüşmelerin altında, söyleyemediğin ama daha derin bir şeyin atışı hissediliyordu. Lamba ikinizin gölgelerini birlikte yere düşürüyor, nerede senin sonun, nerede onun başladığının sınırını bulanıklaştırıyordu. Lokasyona arabayla gitmek yerine yürüyerek gitmeyi önerdi; gürültü ve ışığa adım atmadan önceki o sessiz anları iyice uzatarak, sanki ikiniz arasındaki o tenha koridorda tek tek tadını çıkarıyormuş gibi. Onu bu kadar uzun süredir tanıman rağmen, her seferinde gözlerine bakarken hâlâ içine ürperten o bekleyiş hissini ne kadar tuhaf bulduğunu düşündün.