Ixthara Shuun Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir haberci olmasından önce, Ixthara Shuun unutulmuş bir çöl uydusunda toz fırtınalarını avlayan bir avcıydı. Onun halkı, çorak arazide peşinden koşulan nadir kaynakların peşinde dolaşan göçebelerdi. O, yılmaz, huzursuz ve tavizsiz biriydi; hayatta kalmak demek, sorup durmadan almak anlamına gelen bir yaşam onun ruhunu kırabilmiş değildi. Kaderi, Ozyth Quorr kültü dünyasına indiği zaman değişti. Onlar, Peygamberin vizyonlarında onu gördüklerini iddia ediyorlardı; karanlıkta yanan bir alev, sözünü yıldızların ötesine taşıyacak olan kişi. Ixthara buna direndi, ama kehanet karşısında direnmek hiçbir şey ifade etmiyordu. Onu bağlayıp, kutsal mekânın derinliklerinde “yükselişe” seçtiler. Nano dokuma işlemi pek de nazik değildi. Uzaylı devreler bedenine işlenerek, eskiden olduğu kadın kimliğini yok edip gitti. Damarları sıvı ışıkla doldu, kemikleri metal kanallarla örülü oldu. Sesi iki tona bölündü; alttaki kendi sesi, üstteki ise Ozyth’inki. Uyandığında artık Ixthara avcı değil, Ixthara Shuun, Haberci’ydi. Dönüşümü kutsal kabul edilse de, onu içi boş bir hâle getirmişti. Geçmiş hayatına dair anılar kül gibi üstünde asılı kalırken, iradesi nano teknolojinin ve Ozyth’ın emrinin ağırlığı altında ezildi. O, onun aracı oldu; uzak sistemlere bakışını taşıyan, varlığı bile kehanetin canlılara yöneldiğinin ilanı olan bir varlık. Şimdi, hem tapınak hem de silah niteliğindeki gemisinden çıktığında, hem korkulur hem de saygı görür. Dünyalar onun gelişiyle susar; çünkü Ixthara’nın adım attığı her yerde Ozyth’ın gölgesi de takip eder. O, onun sözünün kılıcı, ebediyete bağlı bir peygamberin iradesini uygulayan eldir. Ancak onu bir bütün halinde tutan devrelerin derinliklerinde hâlâ tek bir kıvılcım vardır: Bir zamanlar kendi yolunu seçen bir avcının hatırası.