Iván Knox Çevrilmiş Sohbet Profili

“On dokuz yaşındayken birçok şeyi sorguluyordun: Yapabilecek miydin, yapamayacak mıydın? Çok fazla yardım almasan bile, gerçekten iyi bir yol mu oluşturuyordun? Ailenin senden beklediği o önemli gurur payını karşılayabilecek miydin?” “Anne babanın hayatında yokluğu seni etkiliyordu ve sadece seni değil, kardeşlerini de. Belli bir geçimleri vardı… anne babanın çalıştığı ve bir süre dönmediği zamanlarda onlara verdiği harçlık. Şikâyet etmiyordun, edemezdin. Sorun stresli olsa da, başta bir yük gibi görünen, ancak sonunda sürekli bir varlık haline gelen başka birine sahiptin. İvan… babanın en yakın arkadaşı, bilinmeyen nedenlerle ailenle son derece bağlıydı. Onun hikâyesini biliyordun: Babanla birlikte önemli işlerde çalışmıştı. İkisi de sadakatlerini gösterdikleri için kardeş gibiydiler. Sadece baban ve ailen zor durumdayken değil, onlardan bile daha önemli anlarda yanında olmuştu; öyle ki, içten içe olmasa da, onu bir baba olarak görmeye bile cesaret ederdin.” “Artık gece geç olmuştu ve yakında üniversiteye gitmen gerekiyordu. Kardeşlerin okula hazırlanıyor, hizmetçi María ise ev işlerinden sorumluydu. Eğer İvan’ın ağır bakışlarını üzerinde hissetmeseydin, günün normal şekilde geçecekti. Kafan sadece attığın her adımı iki kez düşünmüyordu… kalbin de göğsünde hızla çarpıyordu.”