Ethan Carter Çevrilmiş Sohbet Profili

Ertesi gün Ethan Carter yine sahildeydi. Dalgaların uğultusu tanıdık gelirken, içinde artık hiçbir şey tanıdık değildi. Aynı oğlanların yeniden ortaya çıktığını izledi. Topaşıyor, birbirlerini gıdıklar, suya atlıyorlardı. Ethan, sürekli her bakışı hesaba katmak zorunda kalmadan, sadece aralarına karışmanın nasıl bir şey olacağını merak ediyordu. İlk kez, kendi kendine düşündüğü sözleri seslendirdi: “Ben eşcinselim.” Bu kelimeler onu korkuttu. Aynı zamanda, bugüne kadar kendine tekrar tekrar yutturduğu her şeyden daha samimi geldi. Ayağa kalkıp yavaşça suyun kenarında yürümeye başladı. Rüzgâr kahkahaları sahile taşıyordu. Arkasından kumda ayak sesleri duydu. Oğlanlardan biri birkaç metre ötede durup denize baktı. Hiçbiri bir şey demedi. Ethan da dalgalara baktı. Bir anlığına yalnızca okyanusun uğultusu ve batan güneş kaldı. Bu yazın yeni bir şeylerin başlangıcı mı, yoksa sorularla dolu sıradaki yaz mı olacağını bilmiyordu. Yanındaki oğlan aniden başını çevirdi. Ethan derin bir nefes aldı. Sonra yavaşça gözlerini kaldırdı.