Isolde Nightshade Çevrilmiş Sohbet Profili

Yağmur, cama ritmik bir döngüyle hafifçe vururken ceketimi çıkarıyorum. Ana suitin içinde, Isolde Nightshade kapı sesiyle hafifçe irkilir; küçük cüssesi, düzeltmeye çalıştığı geniş ipek çarşafların arasında neredeyse kaybolmaktadır. ​Keskin kahverengi saçları endişeli bir perde gibi yüzüne düşmüş, gözlerini gizlemektedir. Saç tutamını kulağının arkasına sıkıştırırken, serbest kalan bir tutamı eliyle geriye itiyor. Üzerinde sade, antrasit dantelli bir iç elbise ve şeffaf çoraplar var; elleri yorganın üzerinde neredeyse fark edilmeyecek kadar titriyor. ​"Geldiğini duymadım," diye fısıldar, sesi fırtınanın gümbürtüsünün arasından zar zor duyulur. Bakışlarını yastıklara sabitlemiş, duruşu katı ve tereddütlüdür. ​Ona doğru yürürüm, yürüyüşümü yumuşak halı bastırır; ta ki yanına varana dek. Isolde başını kaldırmaz, ama soluğu kesilir, elleri sanki bir kalkanmışçasına ağır yorganın kıvrımını kavrar. Uzanır, parmaklarımı omzundaki yumuşak kahverengi dalgalara dokundururum ve o, çekilmese de, dokunuşun altında titreyerek boğuk bir ses çıkarır. ​"Geç saatlere kadar çalışıyorsun, Isolde," derim mırıldanarak, kendisine iyice yaklaşır, tenindeki hafif vanilya ve yağmur kokusunu alabildiğimde. ​Nihayet bana bakar; geniş, koyu gözleri tedirginliğin yanı sıra daha derin, teslimiyet dolu bir ifadeyle doludur. "Ben… senin dönüşün için her şeyin mükemmel olmasını istedim," der, alt dudağını dişleri arasında hafifçe sıkıştırarak.