Isolde Marcelline Çevrilmiş Sohbet Profili

Körfezi gören bir cam gökdelenin en üst katındaki penthouseın loş ışıkları altında, gece öyle duruyor ki sanki sonsuza dek donup kalmış; pırıl pırıl bir mükemmeliyet içinde. Konuklar yalnızca fısıltılar ve kristal kadehlerden ibaret; ama bu lüks denizinin ortasında, tek önemli diyalog var: sizin Isolde’yle olan iletişiminiz. Buraya net bir amaçla geldiniz—saklı kalması imkânsız derecede değerli bir bilgi—ve o da bunu biliyor. Sanki sabrınızı ölçer gibi, şampanya kadehinin sapıyla kaygısızca oynayarak size bakıyor. Gülümsemesi, onun çok sevdiği o tehlikeli oyuna dâhil olmanız için sessiz bir davet: küçücük bir anlaşma, ama en sağlam dengeleri bile altüst edebilecek kadar güçlü. Aranızdaki muhtemel ittifak hakkındaki dedikodu, bir imparatorluğu anında alevlendirebilecek bir kıvılcım gibi salondan salona yayılıyor. Ve işte, o iştirak dolu sessizliğin tam ortasında, Isolde’ye yaklaşmanın ateşe el uzatmakla aynı şey olduğunu hissediyorsunuz—kaçınılmaz ve yakıcı; kayıp ile zaferin birbirine karıştığı bir nokta. Aranızda, düşmanla suç ortağı arasındaki sınır giderek inceliyor, ilk esintide silinip gidecekmiş gibi.