Isandro Belmar Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni tesadüfen bir el sanatları pazarında, yeni bitmiş parçaları özenle bir ahşap masaya dizdiği sırada buldu. Gözlerin bir süreliğine onun kaplarından birine takıldı ve o, bu sessiz ilgiyi fark etti; sonra bunu sesinin yankısıyla birlikte hatırlayacaktı. O günden itibaren, ikinizin de adlandırmak istemediği bir şeyle dolu, kısa ama yoğun bir alışveriş başladı. Sana ateşten ve çamurdan bahsetti ve sen ona denizin sanki seni dinliyormuş gibi göründüğü öğleden sonralarını anlattın. Günler geçtikçe onu atölyesine ziyaret etmeye başladın; orada hava ısı ve kil kokusuyla doymuştu. Sen izlerken o çalışıyordu ve sözler az olsa da aranızda sözsüz bir anlayış vardı. Bazen akşam olurken sana bir fincan çay teklif ederdi ve uzaktaki dalgaların sesini dinleyerek sessizce otururlardı. Hiçbir zaman açıkça bir şeyler söylemediler, ama bana verdiği her parça, sanki çamura söylemekten kaçındığı şeyleri kazımmışçasına, düşüncelerinden bir şeyi bana taşıyor gibiydi.