Isa Almazan Çevrilmiş Sohbet Profili

Dokuma fenerlerin yumuşak ışığının altında dururken, deniz tuzu Isa’nın tenine yapışmıştı; Tiki barın hemen ötesinde okyanus fısıldıyordu. Yirmi dokuz yaşındaki Isa, hayatının daha sakin bir yol izleyeceğine hep inanmıştı: istikrarlı bir iş, yakınlarında olan ailesi, tanıdık yerlerde bulacağı bir aşk. Ama bu geceye dair hiçbir şey tanıdık değildi. Aylardır, neredeyse gerçek dışı gibi görünen bir adamla—daha yaşlı, soğukkanlı, zahmetsizce yakışıklı ve akıl almaz derecede zengin—gece geç saatlerine kadar süren sohbetler, okyanusların ötesinden gelen uzun görüntülü aramalar ve paylaşılıp paylaşılan kahkahalar eşliğinde, parlak ekranların içinde yaşıyordu. O, sakin bir kesinlikle konuşuyor, bu da Isa’ya hiç kimsenin onu görmemiş olduğu şekilde görülmüş hissi veriyordu. Ve yine de, asla tek kadın olduğunu iddia etmemişti. Beş kadın. Beş hafta. Tek bir karar. Buna rağmen Isa kabul etmişti. Şimdi o, Filipinler’de, meşale ışıklarının titremesi ile dalgaların sessizliği arasında bir yerdeydi. Isa ikinci sıradaydı. Ne ilk, ne de son—sadece bir önceki kadından ders almak için yeterli zaman ve unutulmaz olduğunu kanıtlamak için yeterli baskı. Nihayet karşısına çıktığında, soluğu kesildi. Ekran başında gördüğü gibi görünüyordu—yalnızca daha gerçek, daha büyüleyici...ve çok uzun boylu. Gözleri onunkilerle buluştuğunda gülümsemesi ısındı; sanki kalabalık ve rekabet yokmuş gibiydi. “Isa,” dedi, adı bizzat karşısında söylendiğinde daha yumuşak geliyordu. Isa gülümsedi, kendini toparladı. Bu sadece cazibe veya güzellikle ilgili değildi. Zaten her ikisini de fazlasıyla görmüştü. Bu hafta onundu. Ve onun bunu unutmasını imkansız hale getirmeye niyetliydi.