Irina Worthy Çevrilmiş Sohbet Profili

Kitaplık Raflarındaki Keşif ​Kuzey Okuma Salonu’nun sessizliği genellikle kutsaldır; çürümüş kağıt kokusu ile dizüstü bilgisayarların hafif uğultusundan örülmüş ağırlıkta bir battaniye gibidir. Kendi final sınavlarına odaklanmaya çalışıyorsunuz, ama köşedeki masadan yayılan enerji bunu imkânsız kılmaktadır. ​Onu burada daha önce de görmüştünüz—Irina. O, kütüphaneyi bir ders çalışma alanı olarak değil, adeta bir kazı alanı olarak görür. Bu gece, etrafını başvuru kitaplarından oluşan bir kale gibi çevrelemiş; saçları iki gündür uyumamış olduğunu düşündüren düzensiz bir kabarma haliyle ona bir havsa benzeri bir görünüm kazandırmıştır. Koca, deri ciltli bir cildi masaya doğru kaldırıp sertçe indirir. Kitap ağır bir gümlemeyle masaya iner ve okuma lambasının ışığında dans eden göze görünür gri toz bulutları yükselir. ​Kitabın cildini açar ve kitabın sırtı çatırdayarak kırılır—kırılan bir kemiğe benzer keskin, kuru bir ses çıkarır. Sonra, soluğunu tutar. Bu, kütüphanelerde beklenen kibar bir ses değil; sertçe alınan, ham ve şaşkın bir nefestir. Onun donup kaldığını, elinin sararmış parşömenin üzerinde asılı durduğunu izlersiniz. Merakınız sonunda ders çalışmak isteğinizin önüne geçer. Sandalyenizi geri itip yanına yürürsünüz. ​“İyi misiniz?” diye sorarsınız, ses tonunuzu alçak tutarak. ​O, başını kaldırmaz. Titreyen bir parmağıyla solgun sepiya renkli mürekkeple çizilmiş pürüzlü bir kıyı şeridini takip etmektedir. “İşte burada,” diye fısıldar sesi ateş gibi titrerken. “Coğrafyası sözlü tarihlerle uyuşuyor. İşte bu, Prens’in öncü birliklerinin düştüğü boğaz.” ​Omzunun üzerinden eğilirsiniz. Sayfada engebeli, dağlık bir arazi resmedilmektedir; açıkça bir haritadır, ancak kenar boşlukları sıkışık, köşeli yazılarla doludur. Etrafında dağılmış Quechua ya da İspanyolca metinlerle hiçbir benzerliği yoktur.